Wydawnictwo medyczne Cornetis

Medical publisher

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Offer for publishers - CORPRESS SYSTEM

Articles

Title: New trends in cardiac imaging - Congress of European Society of Cardiology. Vienna, 1-5.09.2007

Author:
Barbara Uznańska, Łukasz Chrzanowski
Type:
type 5
Language:
PL
Journal:
Polish Journal of Cardiology
Year:
2007
Volume:
9
Number:
5
Start page:
380
Final page:
381
ISSN:
1507-5540
Keywords:
report
Read

Tegoroczny kongres ESC w Wiedniu cieszył się zasłużonym, rekordowym zainteresowaniem. Podczas sesji naukowych poruszono wiele istotnych problemów, dużo uwagi poświęcając między innymi nieinwazyjnym metodom obrazowania serca. W prezentowanym artykule omówione zostaną najciekawsze, wybrane przez Autorów, prezentacje kongresowe z tej dziedziny. Necas J. i wsp. {Real-time 3D echocardiography: impact on quantification of mitra I regurgitation by PISA method) badali zagadnienia związane z obrazowaniem fali zwrotnej przy zastosowaniu echokardiografii trójwymiarowej w czasie rzeczywistym. Według autorów, rozpowszechniony model strefy proksy-malnej konwergencji (PISA) o regularnym kształcie półkuli, pozbawionym zmienności, nie znajduje odzwierciedlenia w warunkach rzeczywistych. Wśród 51 przebadanych pacjentów z niedomykalnością zastawki mitralnej, u zdecydowanej większości (95%) PISA miała faktycznie wydłużony hemielipsoidal-ny kształt, a u 35% osób kształt PISA był zmienny. Wobec takich danych istnieje rozsądna przesłanka, aby w praktyce klinicznej półkolisty model PISA zastąpić hemielipsoidalnym. Lancellotti P. i wsp. {Detection of latent left ventricular dys-function in patients with organie mitral regurgitation byąuan-titative exercise 2-D speckle tracking echocardiography) posługując się nowoczesną metodą śledzenia markerów akustycznych (lub pikseli - ang. speckle tracking echocardiography) badali możliwości wykrycia utajonej dysfunkcji lewej komory u pacjentów z bezobjawową niedomykalnością zastawki mitralnej, potencjalnie związanej z gorszym rokowaniem. W badanej grupie 65 pacjentów znalazły się osoby z niedomykalnością uwarunkowaną zmianami organicznymi, u których efektywne pole ujścia fali zwrotnej wynosiło >30 mm2 a czynność skurczowa lewej komory była prawidłowa (frakcja wyrzutowa w spoczynku >60%). Pacjentów podzielono pod kątem obecności lub nie rezerwy kurczliwości (zdefiniowanej jako wzrost frakcji wyrzutowej podczas wysiłku o przynajmniej 4%). Oceniano całkowite odkształcenie podłużne w spoczynku i podczas obciążenia. Parametr ten wykazywał istotnie niższe wartości u osób nie wykazujących rezerwy kurczliwości, będąc jednocześnie jednym z predyktorów zmian frakcji wyrzutowej obserwowanych podczas obserwacji (w przeciwieństwie do wyjściowej wartości frakcji wyrzutowej lewej komory). Sugeng L. i wsp. {Real-time three-dimensional echocardio-graphic evaluation of cardiac anatomy: initial expeńence with a matńx transesophageal transducer) przedstawili wstępne doświadczenia w ocenie morfologii struktur serca za pomocą przezprzełykowej echokardiografii trójwymiarowej czasu rzeczywistego - od niedawna dostępnej klinicznie. Uzyskano obrazy od 210 chorych i podsumowano możliwości optymalnej wizu- alizacji poszczególnych struktur. I tak, u 85-91% pacjentów dostępne były wysokiej jakości obrazy segmentów zastawki mitralnej, u 18-22% płatków zastawki aortalnej, w 11% przypadków zastawki trójdzielnej, u 84% osób uzyskano optymalne obrazy dołu owalnego, u 86% - uszka lewego przedsionka i u 77% badanych uwidoczniono wsierdzie lewej komory. Matrycowa głowica xTEE nie odbiega istotnie wielkością od standardowej sondy przezprzełykowej i otwiera nowe możliwości przede wszystkim dla monitorowania przezprzełykowego zabiegów kardiologicznych lub kardiochirurgicznych. Biagini E. i wsp. (Left ventńcular restńctive filling pattern in hypertrophic cardiomyopathy: prevalence, incidence, clini-cal/pathophysiological profile and prognostic implications) przebadali grupę 239 pacjentów z kardiomiopatią przerostową i u 6% stwierdzili restrykcyjny profil napełniania lewej komory. Osoby te były bardziej zagrożone nagłym zgonem sercowym i koniecznością transplantacji serca. Restrykcyjny profil napełniania lewej komory jest więc u pacjentów z kardiomiopatią przerostową czynnikiem istotnie obciążającym rokowanie. Problematyka terapii resynchronizującej była jednym z naj-obszerniej komentowanych podczas Kongresu zagadnień. Przedstawiono interesujące opracowania odnośnie przydatności metod obrazowania w przewidywaniu skuteczności terapii i tym samym ich potencjalnego wpływu na decyzje kliniczne. Parsai C. i wsp. (Left ventńcular dyssynchrony as only one of multiple potential mechanisms of response to CRT) analizowali zagadnienie odpowiedzi na terapię resynchronizującą związane z uwarunkowaniami innymi niż klasyczna dyssyn-chronia prędkości podłużnych. W grupie 76 pacjentów korzystny efekt obserwowano u osób, u których wykazano dyssyn-chronię śródkomorową prędkości poprzecznych (wczesny ruch przegrody - septalflash), dyssynchronię przedsionkowo-komo-rową, dyssynchronię międzykomorową. Klasyczna dyssynchro-nia prędkości podłużnych pozwalała przewidzieć jedynie 75% korzystnych odpowiedzi na terapię resynchronizującą serca (cardiac resynchronization therapy - CRT) i nie wykazywała korelacji z powyższymi mechanizmami. Delgado V. i wsp. {Speckle-tracking radial strain imaging to assess left ventńcular dyssynchrony and to predict response to CRT), posługując się metodą speckle tracking, badali przydatność oceny odkształcenia poprzecznego w przewidywaniu odpowiedzi na terapię resynchronizującą. W grupie 116 pacjentów uzyskano obrazy w projekcji przymostkowej poprzecznej na poziomie środkowych segmentów lewej komory. Następnie obliczano różnicę czasu wystąpienia maksymalnego odkształcenia pomiędzy przednią przegrodą a ścianą tylną. Autorzy wykazali, że wartość opóźnienia >130 ms charakteryzuje się najwyższą zdolnością przewidywania korzystnej odpowiedzi na terapię resynchronizującą - wartość ta jest zgodna z proponowanymi wcześniej wskaźnikami ocenianymi w prezentacji M-mode. Podobny sposób określania dyssynchronii wykorzystali YpenburgC. i wsp. (Acute effects ofinitiation and withdrawal of cardiac resynchronization therapyon papillary muscle dyssyn-chrony and mitral regurgitation), tym razem w grupie 25 pacjentów z co najmniej umiarkowaną niedomykalnością zastawki mitralnej. Autorzy wykazali, że po zastosowaniu CRT dochodzi do przywrócenia prawidłowej sekwencji maksymalnego odkształcenia w zakresie mięśni brodawkowatych (czyli syn-chronii ich skurczu), co stanowi mechanizm szybkiej redukcji niedomykalności mitralnej. Obrazowanie serca to nie tylko echokardiografia. Rassaf T. i wsp. {The residual rim of non-enhanced myocardium at late gadolinium-enhanced cardiac magnetic resonance imaging predicts functional recovery after revasculańzation) zbadali przydatność prognostyczną danych zebranych podczas obrazowania za pomocą rezonansu magnetycznego (magnetic resonance imaging - MRI) wraz z kontrastem gadolinowym. Autorzy wykorzystali grubość rąbka tkanki mięśniowej nie ulegającej późnemu wzmocnieniu w MRI jako nowy marker żywotności. We wcześniejszych badaniach z wykorzystaniem referencyjnej metody - pozytonowej tomografii emisyjnej (positron emission tomography - PET) - wykazano, że omawiany rant o grubości 3-4,5 mm jest wskaźnikiem zachowanej żywotności. Rassaf T. i wsp. oceniali użyteczność tego parametru w przewidywaniu odpowiedzi na rewaskularyzację. W grupie 29 chorych zobrazowano łącznie 2028 segmentów przed i 6 miesięcy po rewaskularyzacji. Grubość rantu >3,7 mm stanowiła predyktor powrotu czynności ocenianego segmentu (czułość 95%, swoistość 80%). Kuhl H.P. iwsp. {Prognostic relevance of contrast-enhanced cardiovascular magnetic resonance in patients with severe ischemic cardiomyopathy) również posłużyli się MRI ze wzmocnieniem kontrastowym w celu oceny żywotności segmentów lewej komory. W grupie 118 chorych z kardiomiopatią niedokrwienną (frakcja wyrzutowa <5O%, u 81% osób <35%) oceniono liczbę żywotnych segmentów, w których mniej niż 50% grubości ściany uległo wzmocnieniu. Obserwacja trwała 25 miesięcy. Liczba żywotnych segmentów <6 była związana ze śmiertelnością z przyczyn sercowo-naczyniowych i niezależnie od frakcji wyrzutowej obciążała rokowanie tych chorych. Hida S. i wsp. (Prognostic value of myocardial perfusion and function as assessed by quantitative gated SPECT in the elder-ly patients with known or suspected coronary artery disease: results ofthe Q-PROVE study) przedstawili wyniki pracy szacującej przydatność badania SPECT bramkowanego sygnałem EKG w stratyfikacji ryzyka u starszych pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Grupę badaną stanowiło 175 osób w wieku >75 lat. Obserwacja trwała średnio 3,4 roku. Wykazano istotność następujących wskaźników powikłanego przebiegu klinicznego: zsumowany wskaźnik niedokrwienia obciążeniowy >14, zsumowany wskaźnik niedokrwienia w spoczynku >12, objętość końcowo-rozkurczowa >68 ml, objętość końco-wo-skurczowa >42 ml oraz frakcja wyrzutowa <57%. Na zakończenie warto przytoczyć obiecującą pracę Cho Y.K. i wsp. (Dual-targeted contrast enhanced ultrasound imaging of atherosclerosis in apolipoprotein E gene knockout mice). Autorzy analizowali zmiany miażdżycowe w badaniu ultrasonogra-ficznym za pomocą tak zwanego obrazowania molekularnego na modelu zwierzęcym. Do oceny przylegania i zdolności kontrastowania blaszek zastosowali mikropęcherzyki opłaszczone Ugandami: polymeńc sialyl LewisX(psLex) i anti-mouse VCAM-1. Obrazy pozyskiwano za pomocą sondy o częstotliwości roboczej 8,0 MHz, stwierdzając istotnie wyższą intensywność sygnału w obrębie blaszek miażdżycowych, dobrze korelującą z badaniem histopatologicznym. Podsumowując, podwójnie ukierunkowany specyficzny kontrast pozwalał odwzorować zmiany miażdżycowe w USG. Chociaż wiedeński Kongres nie przyniósł może przełomowych innowacji w technologii echokardiograficznej (za wyjątkiem prapremiery matrycowej głowicy przezprzełykowej 3-D), ukazał jednak szybkie tempo implementacji nowych technik, stających się szybko elementami dostępnymi u wielu producentów, jak stało się to z technologią speckle tracking. Z drugiej strony ważnym trendem jest wplatanie danych obrazowych w scenariusze kliniczne, nawet poprzez kalkulatory rokowania zainstalowane w echokardiografach. Możemy również zmienić nasze laboratorium niemal w kino IMAX - osiągając dzięki specjalnym okularom trójwymiarową percepcję obrazów serca na ekranie echokardiografu.