Wydawnictwo medyczne Cornetis

Medical publisher

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Offer for publishers - CORPRESS SYSTEM

Articles

Title: Report from the XII Congress of International Society for Holterand Noninvasive Electrocardiology. Athens, 7-9.06.2007

Author:
Małgorzata Kurpesa, Tomasz Rechciński
Type:
type 5
Language:
PL
Journal:
Polish Journal of Cardiology
Year:
2007
Volume:
9
Number:
5
Start page:
378
Final page:
379
ISSN:
1507-5540
Keywords:
report
Read

W dniach od 7 do 9 czerwca 2007 roku w Atenach odbył się XII Międzynarodowy Kongres ISHNE {International Society for Holter and Noninvasive Electrocardiology). Obrady prowadzono w pięknych wnętrzach hotelu Hilton. Uczestnicy Kongresu mieli okazję poznać aktualny stan wiedzy dotyczącej najważniejszych zagadnień elektrokardiologii nieinwazyjnej przedstawiony w czasie 31 sesji wykładowych przez wybitnych znawców tej tematyki. Jedna z pierwszych sesji otwierających Kongres była poświęcona zagadnieniom epidemiologii nagłego zgonu sercowego. Profesor BrancoMautner z Argentyny przybliżył słuchaczom dane świadczące o tym, że takie epizody sercowo-naczyniowe, jak: ostry zawał serca, udar mózgu czy nagły zgon sercowy -nie występują w sposób losowy. Na ich występowanie zarówno pod względem terytorialnym, jak i czasowym, mają wpływ zjawiska psycho-socjologiczne. Do najlepiej zbadanych czynników wyzwalających wspomniane ostre stany układu sercowo-naczyniowego należą: lęk, depresja, wrogie nastawienie, strach, panika, ubóstwo i zagrożenie społeczne. Wśród przykładów z kilku ostatnich lat obrazujących te zależności znalazły się nie tylko katastrofy przyrodnicze, jak trzęsienie ziemi w Kalifornii, ale także polityczne - wojna w Kosowie i Iraku, czy ekonomiczne - załamanie systemu bankowego w Argentynie. Także ważne wydarzenia sportowe mogą być przyczyną pochodzącej z ośrodkowego układu nerwowego stymulacji neuro-hor-monalnej, która prowadzi do elektrycznej niestabilności na tle wcześniejszego uszkodzenia serca przez proces zapalny, niedokrwienie lub obszar martwicy. Trudności w opisie i klasyfikacji czynników psycho-społecznych w tym aspekcie wynikają z bardzo indywidualnej podatności na te bodźce, jak również niezwykle zróżnicowanej emocjonalnie osobniczej interpretacji otaczającej rzeczywistości. Po tym nieco filozoficznym wstępie przyszedł czas na problematykę ściślej związaną z elektrofizjologią, a mianowicie - metody stratyfikacji ryzyka nagłego zgonu sercowego. Wydaje się, że wkrótce do szeregu metod opartych na zapisie elektrokardiogramu, takich jak: ocena zmienności rytmu zatokowego, turbulencji rytmu serca czy badanie odruchu z baroreceptorów, dołączy jeszcze jedna - zwana zdolnością deceleracji (deceleration capacity). Metodę tę, a także wyniki analiz jej wartości prognostycznej przedstawił profesor Georg Schmidtz Deutsches Herzzentrum w Monachium, znany wcześniej jako pomysłodawca idei oceny turbulencji. Miarą zdolność deceleracji jest średnia wartość różnic odstępów RR przy analizie wszystkich kolejno po sobie następujących par odstępów RR z zapisu holterowskiego przy pierwszym odstępie dłuż- szym niż następujący po nim. Przeciwieństwem zdolności deceleracji jest zdolność akceleracji - wyrażana także jako średnia z różnic, ale tym razem tych par odstępów RR, w których pierwszy jest krótszy od drugiego. O ile zdolność akceleracji rytmu zatokowego nie ma znaczenia prognostycznego, to dla zdolności deceleracji <4,5 ms udowodniono silny związek z prawdopodobieństwem nagłego zgonu sercowego u pacjentów po przebytym zawale serca, a zwłaszcza tych z zachowaną dobrą funkcją skurczową lewej komory. Badania przeprowadzono w trzech populacjach krajów europejskich: w Niemczech, Anglii i Finlandii, wszędzie okres obserwacji wynosił 24 miesiące. Wiele dyskusji dotyczyło też przewidywania wystąpienia incydentów groźnej arytmii oraz nagłego zgonu sercowego u chorych z niewydolnością serca, którzy stanowią grupę szczególnie zagrożoną. Przedstawiano wyniki badań wskazujących na przydatność mi krowo Itowego alternansu załamka T(mTWA) jako wskaźnika wystąpienia arytmii komorowych w niewydolności serca, zwłaszcza tej, która rozwinęła się na podłożu choroby wieńcowej. Nadal wyzwaniem pozostaje określanie ryzyka arytmii w przypadkach zachowanej funkcji skurczowej lewej komory. Przedstawiono ciekawe wyniki badań, z których wynika, że chorzy po zawale serca z zachowaną funkcją skurczową lewej komory i obecnością mTWA mają w obserwacji 35-mie-sięcznej istotnie więcej nowych incydentów sercowo-naczynio-wych (p